| archief | links | inspiratie |
Hoofd dicht. Neus dicht. Keel dicht. Borst dicht. Snot. En een wil vol inspiratie die de dichtheid niet meer pikt.
Vanochtend in zazen zocht ik grote opluchting.
Dwars door de dichtheid.
Diep inhaleren...en meteen rustig uitademen....diep inhaleren....en meteen rustig uitademen....diep inhaleren....en meteen rustig uitademen. Tinteling in mijn handen en duizeling in mijn hoofd. En vlokken rond mijn oren.
Nooit eerder zo mijzelf genezen. 't was niet het warme bed. Niet de dampo. Niet de vitamine C. Niet de vriendelijke woorden. Niet de tijd of mijn uithoudingsvermogen. Niet het verstandig binnen blijven met dit druilerige weer. Nee.
Diep inhaleren...en meteen rustig uitademen....diep inhaleren....en meteen rustig uitademen....diep inhaleren....en meteen rustig uitademen. 30 minuten lang.
Nu is het pijnlijk open. Hoofd vlokkerig. Neus korsterig. Keel zacht. Borst met piepjes. En een hart vol verwachting op wat komen gaat.
(SdB)
posted by P 14:37