12 Mei '09 - + 8 - 5 In het AD
In het
AD stond nog een mooi, ik denk, afsluitend artikel. (Bedankt!)
We zijn best wel blij dat het gelukt lijkt te zijn (altijd slag om de arm houden) en dat ons huis zijn eigen identiteit mag behouden en dat ik niet de steiger op hoef (alhoewel ik die tijd ongeveer heb gestoken in het zoeken van een uitweg, maar in ruil wat bekendheid kreeg).
In het
vorige stukje gaf ik een reactie op
David en hier wil ik een stukje herhalen:
Ja, daar heb ik wel van genoten. Echt! Tegenwoordig loop ik met een zonnebril op :-)
De insteek was toch vooral om het voorelkaar te krijgen dat mijn huis niet overgeschilderd zou moeten worden. Later veranderde dat naar dat het toch vooral prettig is dat wel als mensen met elkaar omgaan en elkaar kunnen laten. Dat gevoel knaagt nog steeds en eigenlijk maakt me die kleur en die hele 15 minuten me minder uit. Het is prettig als burger gehoord en begrepen te worden en niet als ‘iets’ en vanuit een raamwerk behandeld te worden. Het is prettig en fijn dat de wethouder wel luistert, maar daarvoor lijkt wel eerst een soort golf gecreeerd te moeten worden en fundamenteel is daar nog niets mee veranderd, alhoewel hij daar ook een toezegging toedeed. Verder is nu de kracht van de publiciteit verdwenen voor het groene huis en dat is ook jammer, want ook dat huis staat goed in het geheel. Het is allemaal niet van wereldbelang, maar het zijn wel net die pleziertjes die het fijn maken om hier te leven. Dat ieder elkaar kan laten, zeker zolang je elkaar niet beschadigd (of moeten we hier eigenlijk spreken van visuele beschading, die dan weer bepaalde synapsen beschadigen, overbelasten). En dat er geen angst is dat als iemand wat anders doet. Dan kan je immers zelf ook leven.