29 Maart 09 - 22:13Mijn reactie:

Den Haag, 29 maart 2009






Mw.
Fahrenheitstraat
Den Haag


Betreft: uw brief met kenmerk


Geachte mevrouw ,

Naar aanleiding van uw brief van 19 maart, door mij afgehaald van het postkantoor
op 24 maart, wil ik middels deze brief mijn zienswijze geven en vragen stellen over
de situatie.


Zienswijze:

Sinds november 1998 bezitten wij dit huis. In de zomer van 2000 hebben wij ons
huis lavendel/lichtblauw geschilderd. Dit hebben wij gedaan na de renovaties (be-
geleid door de gemeente, dhr. ). De buren hadden hun huis tijdens de re-
novatie groen laten maken en zo zijn er nog meer kleurschakeringen in de straat
minstens uit die tijd stammend. Hierover zijn in al die jaren nooit klachten geweest,
ook niet van gemeentefunctionarissen die later weleens kwamen kijken naar de
ontstane gerenoveerde staat van de straat. De situatie in onze straat is en was
altijd dat de huizen wel gelijkend waren, maar ieder met een eigen sfeer, door onder
andere de verschillende kleuren van de gevels, de kleur van de deuren en verschillen
in dubbele of enkele deuren of ramen. (De enige verstoring in dit beeld is eerder de
nieuwbouw aan de overzijde van de straat (18 - 20), die niet bijdraagt aan dit ‘gezellige’
beeld.)


Toevoeging:

Negen jaar is dus de huidige situatie (stilzwijgend) goedgekeurd, ook heeft nog
nooit iemand uit de buurt ons negatief of vragend aangesproken over onze
kleurkeuze. De baksteengevel is hier aan ons nooit zichtbaar geweest zo ook
nooit bij andere huizen. Bij de buren hebben ze (het bouwbedrijf dat door de ge-
meente was aangesteld) geprobeerd de kleur te verwijderen, met als gevolg door
de zachte baksteen, dat het huis gestucadoord moest worden en er toen gekozen
voor de groene ‘afwijkende’ kleur (nummer). De buren van nummer die hebben de kleur
van hun huis laten halen, waarna ze de bakstenen, die ook kapot waren, in rode
baksteen kleur hebben laten verven. Verder is het de vraag of de ‘lichtere’ kleur-
stelling van het gele huis (nummer, in slechtere staat) inderdaad lichter is dan onze
lavendel/lichtblauwe kleur. Deze vraag kan zeker gesteld worden over de grijze kleur
van het huis nummer, die toch duidelijk donkerder overkomt.


Vragen:

Waarom is er nu ineens dit negatieve advies?

- En geeft de jarenlange stilzwijgende goedkeuring niet het recht op het gedogen of
goedkeuren van de situatie? (Mag ik u wijzen op andere situaties die volgens
mij middels deze interpretatie ook niet aan de eisen zouden voldoen? Maar
schijnbaar ook gedoogd, goedgekeurd zijn?)(rechtsgelijkheid)

- Ik zou u willen vragen om een copy van het negatieve advies van de Welstands-
commissie en foto’s om te kunnen inzien waarop het negatieve advies gebaseerd
is.

- Kijkend naar artikel 12a, waarover wordt gerept, vraag ik me af wat ‘redelijke eisen
van welstand’ zijn en ook waarom ons huis met kleur in ernstige mate in strijd is.
Waarom ernstig als hier al negen jaar geen negatieve reactie op is geweest?

Als ik Deel II (specifieke criteria!) van de welstandsnota doorlees kan ik niets vinden
over de kleuren en kleurstelling. Kunt u mij aangeven waar dit staat en waarop dien
ten gevolge het besluit is gebaseerd?

- Verder lees ik in de brief dat u het heeft over de zijgevel. Mag ik u erop op wijzen
dat ons huis geen zijgevel heeft? Is er misschien een vergissing gemaakt en gaat
het niet om ons huis?

Wilt u deze vragen beantwoorden en bescheiden toesturen?

Met vriendelijke groet,



P.R. van der Knokke

- default - Slechts een reactie / (undefined) - § ¶

26 Maart 09 - 18:02Bemoeizucht en vertutting

De Welstandscommissie is het niet eens met de kleur van ons huis, het lavendel/blauwe huis, dat al bijna 10 jaar of misschien zelfs langer die kleur heeft. Dit geldt hoogst waarschijnlijk ook voor het strak sterk groen geverfde huis (dat het niet de gewaardeerde kleur heeft). De bedoeling is dat ik de kleur ga veranderen, maar ben het hier niet mee eens, ook al omdat ik het een paar jaar geleden opnieuw dezelfde kleur heb gemaakt. Ook vind ik dat wij, met de andere bewoners en hun eigen kleurschakering iets leuks van de straat hebben gemaakt, met inzet en goede burgerzin (haha) (terwijl aan de overkant nieuwbouw, die op geen enkele wijze congruent is met het straatbeeld, is neergeplempt). Deze gezelligheid wordt zoals ik het begrijp niet gewaardeerd.

Heeft er iemand echt verstand van dit soort gezeik zaken?

Kijk: fotoserie van onze straat en brief van de gemeente.

- default - drie reacties, reeds / (undefined) - § ¶

05 Maart 09 - 07:15Vroeg

Soms wordt ik wakker met iets dat in me zit. Vergeef me de goed- of foutheid. Dit is hoe ik het kon opschrijven:

Ik wil iets en het lijkt te komen. Ik wil bijvoorbeeld een nieuwe auto en die komt er. Geen nieuwe maar een tweedehands waarop mijn aandacht ook gericht was, omdat ie volgens mij binnen bereik zou zijn. Dus ik moet ook denken dat het kan want dan werkt dat mee in plaats van tegen. Ook zo met mijn camera. Ook zo met mijn computer. Ook zo met mijn hoeveelheid werk en hoe het op wonderbaarlijke wijze in elkaar valt.
Met dat ik iets wil lijkt dat een pad te lopen dat ik niet kan overzien. Dus let op!
Er kunnen doden vallen. Afhankelijk waarop de focus ligt (en op wat misschien stiekem wordt meegedacht en gewild, gehoopt of (zogenaamd) onwetend over wordt gebleven). Iets kan dus verstrekkende gevolgen hebben.
Het leven doet en loopt. Het lijkt geen voorkeuren te hebben, immers alles is één en alles is een facet van dit leven. Ieder ding is een bloem, soms een mooie kleurrijke, soms een giftige zwarte.
Ik zou dus kunnen hopen op meer geld, maar kan ik de gevolgen overzien? Misschien wel nooit. Ik kan hopen op een hoop materiële dingen. Ik kan daarentegen ook hopen op mijn geluk. Wat is geluk? Waarom is mijn geluk of geluk nodig? Is dit niet weer een streven waarmee er allerlei gevolgen in werking worden gesteld, een streven, een focus, een gedachte die dus over lijken zou kunnen gaan.
Doorgaand lijk ik uit te komen op: laat het goed zijn zoals het goed moet zijn!
En ieder ding dat met mij gebeurt is een gevolg hiervan en is dus ook zoals het is (zoals het eerst natuurlijk ook al was, maar doordat ik meer congruent mee loop met deze facetten/dingen ondersteun ik en versterk ik de werking (!)(etc. etc.!) en leef ik en heb ik het gevoel dat het door me heen leeft).
Dus ieder ding heeft daardoor mijn aandacht nodig. Ieder ding is een facet/ding van dat leven. Ieder ding is een gevolg (en nieuwe oorzaak) van wat ik deed, hoopte, dacht in werking stelde.

Met shiatsu hetzelfde. Dingen gebeuren mij en gebeuren mensen omdat het de gevolgen zijn (nu heb ik het niet over schuldig zijn). Hoe te behandelen? Het behandelen zou er dus om moeten gaan om bewust te zijn of te worden over wat het in werking heeft gezet. Of beter gezegd: bewust te worden dat een omstandigheid (klacht in mijn kamer en aanwezigheid) het gevolg is. Van wat hoeft niet altijd duidelijk te zijn. Het zou wel fijn zijn. Maar het vertrouwen dat het een gevolg is is eigenlijk al vrijwel alles. Dat wetende kan er iets nieuws in werking worden gesteld, met het vertrouwen dat goed is zoals het goed is. Dit is dan vaak niet genoeg, waardoor er een nieuwe worst moet worden voorgehangen om richting te geven. Zo hangen we ons telkens worsten voor. Die worsten kunnen steeds subtieler worden. Of juist heel groot om 'm maar te zien. De worsten kunnen (misschien) tenslotte weggelaten worden en wegblijven op het moment dat het is zoals het is!
En daar hoort alles bij: goed en slecht, verdriet en geluk, rijkdom en armoede vertrouwen en twijfel en meer niet (grapje).

Wat er lijkt te gebeuren met zenstudenten is dat ze subtielere spirituele zenworsten (vegetarisch vaak ook) voorgehangen krijgen. Koans, kleine promoties, waarderingen van de leraar, alle levende wezens te redden, bezig te zijn met het ultieme. En ook dit is allemaal prima.
Het eindresultaat dat kan komen na grotere of kleine inzichten dat zazen en buigen prima zijn (een exacte vorm van zijn en laten zijn; dat het is zoals het is) dat kan ook al vanaf het begin geoefend worden (met het idee dat er iets mee bereikt kan worden, wat dus wel en niet zo is). Maar hoeft dus niet zazen en buigen te zijn, want alles is zazen en buigen en alles is de weg.

En hierin kan bij mij verwarring ontstaan. Hierin is immers alles ok. En ook niet.
Dus hoe wil ik mijn weg lopen?
Hoe te lopen?!!

(Door mij (vandaag) met dankbaarheid en be-/verwondering en vertrouwen dat het is. Of eigenlijk eerst dat vertrouwen.)

- default - vier reacties, reeds / (undefined) - § ¶