28 November 08 - 18:4670

Mijn vader wordt morgen zestig. We vroegen aan Yaika wat hij dan over tien jaar is (een rekenoefening)
Zij antwoordde half vragend: "Dood?"

- default - drie reacties, reeds / (undefined) - § ¶

19 November 08 - 07:32Recessie

Als ik het goed begrijp is economische recessie een stuk beter voor de aarde, het milieu dan economische groei: minder nieuwe auto's, minder vliegreizen, minder van alles. Meer overweging of een uitgave nodig is. Eigenlijk is het precies goed, maar dat kost dan wel wat. Zoals Robbie zei dat we nu eigenlijk de kleine lettertjes betalen (voor zover dat mogelijk is). Uiteraard is dit alleen houdbaar zolang het bijvoorbeeld om onze pap gaat en gezondheid, een hamburger minder is waarschijnlijk niet echt erg.

- default - Nog geen reacties / (undefined) - § ¶

17 November 08 - 21:27Kinderen

Ik word wakker uit een droom waar in we in China de bergen in lopen/rennen. Emke valt achterover in het zand en schaaft zich open aan de stenen. Ze is tegelijkertijd Yaika. Het is Yaika en ze heeft zich pijn gedaan. Eerder hebben we in een soort grote bus tikkertje gespeeld. Daarvoor ergens in een supermarkt.

Ik zou me moeten schamen. Ja, van die leeftijd ben ik inmiddels. Van die leeftijd dat ik kan zeggen dat ik een steentje heb bijgedragen. Soms meer, soms minder. Het is niet eenvoudig, kan ik zeggen, om niet weg te sukkelen, weg gedragen te worden in het gemiddelde uitgebluste gedachtegoed der mensen, als een soort alles verslindende stroom.

Quan kwam van de week thuis met het verhaal dat hij had gehoord dat als we op de huidige voet door zouden gaan, dat dan de zeeën binnen onafzienbare tijd geen vis meer zouden bevatten. Dat is toch gek? Dat is toch niet goed uit te leggen? Ik spartel nog wat en zeg dat we relatief weinig vlees en vis eten, maar dat je om te leven altijd een zekere schade aanricht en dat er mensen zijn die honger hebben en trek hebben en dat we met zoveel zijn en dat we het moeilijk hebben om dat te veranderen en dat we het misschien wel helemaal niet kunnen veranderen of niet weten hoe. Of misschien toch vooral in slaap zijn gevallen, in het midden latend waardoor.
Nu zit ik te denken dat ik het toch niet kan maken om kinderen te nemen en ze met deze wereld op te zadelen. Is het niet onmiddellijk tijd om nu geen nieuwe camera te kopen? Is het niet onmiddellijk tijd om wakker te zijn? Is het niet onmiddellijk tijd om dingen te heroverwegen? Wat te doen? "Oh God!" zou ik willen uitroepen. "Oh God," en de verantwoording weg leggen, alsof hij een man daar is en ik, wij de slachtoffers. Wij zijn het en tevens de creatie. De actie en het gevolg. Is het niet verschrikkelijk tijd om daar naar te leven? Kan ik hier doen wat ik wil doen? Wat kan ik de kinderen wel geven ? Hoe kan ik leven? Leven in een soort harmonie, gebruikend wat nodig is, dankbaar voor wat ik heb? Voor wat we hebben? Hoeveel heb ik nodig? Grond, huis, keuken, badkamer, stoelen, allerhande verstrooiingsartikelen (min of meer), zoals spelcomputers, computers, camera's, horloges, telefoons (let op het meervoud), muziekinstallaties. Plekken en planken waar dat weer op moet staan. Kleding, grotendeels niet meer up to date, uit de mode. Stapels boeken en servies, pennen, klokken, prullen, versieringen, decoraties, decor.
Wat is nodig en wat is niet nodig? Hoe kan ik in feite onder ogen komen. Rechts onder de stapels papieren, papiertjes ligt een verlanglijstje. Effe kijken. Pffft het valt mee, dat komt ook omdat ik dingetjes heb uitgezocht die te betalen zijn (er staat geen nieuwe camera op en geen nieuwe auto). Eigenlijk heb ik alles al, behalve dingen die opgaan.

Hoe het simpel te houden?
Of verward worden over of dit nu zo is?
Raken de zeeën leeg? Raakt de aarde uitgeput?
En kunnen we niet anders wat we ook doen, of kan onze technologie het wel oplossen.

Moe, weer slaaptijd.

- default - Nog geen reacties / (undefined) - § ¶

05 November 08 - 22:19Big Mind Big Heart Obama & Genpo

Foto's

- default - Nog geen reacties / (undefined) - § ¶