P. (Ha!): Ha! M. (Ha!): Ha! Pauline (Les Gavatxes): Ja we zullen jullie toch zeker missen, snik alle le… Pascal (Jekko): @Rick: ha, bedankt voor je reactie, na zoveel jaren… Rick (Jekko): Een jekko is een recycle prullebak voor spaarlampen… Niels Vrijland (Les Gavatxes): Wat vertel je me nou?! Ga je daar helemaal naartoe … Pascal (Les Gavatxes): @yak: ja, zal ik nog doen. yak (Les Gavatxes): Jeetje joh. Vertel eens meer over de weg naar dit p… Pascal (Les Gavatxes): Ha, ja, het voelt af en toe wel als een droom, daar… CasaSpider (Les Gavatxes): Wat een verrassende mededeling!
Als mensen een dro…
31 Mei 07 - 08:13Paspoort (zie ook een paar dagen geleden)
Voor het verlengen van mijn paspoort met ingeschreven kinderen had ik dus nodig:
- Quan met pasfoto en identiteitsbewijs (omdat hij die heeft)
- Yaika met pasfoto
- mezelf met pasfoto en paspoort (waarin de kinderen reeds bijgeschreven staan)
- Emke met paspoort (dit hadden ze niet gezegd!)
Emke moest samen met mij een handtekening zetten dat zij toestemming gaf om de kinderen bij mij in het paspoort te zetten.
Ik had het zelf genoeg gevonden als ik met drie nieuwe foto's was langsgekomen samen met mijn paspoort met. Ik vind dat mijn vorige
nog niet verlopen paspoort het bewijs is voor het nieuwe paspoort. Ook bij een veranderde situatie.
En voor Rob: ja, ik heb 'm ditmaal twee keer gezien.
Het tweede is:
Dat vanochtend door de juffrouw, onderwijzeres, lerares, kleuterjuf van Yaika tegen mij werd gezegd dat ik er goed uit zag. Op zich natuurlijk niets vreemds aan :-) , maar wel dat ik vandaag niet aan het werk ben omdat ik nogal verkouden ben en verhoging heb en duizelig en suf. Altijd als ik denk dat ik er niet uit moet zien dat wordt er het tegenovergestelde beweerd. Dat was vroeger ook al zo: als ik veel uit was geweest dan bleek ik er goed uit te zien. Als ik half van de wereld was of geweest dan ook. Mijn moeder schatte dat altijd andersom in. Misschien zie ik er (als ik denk dat het niets is) wel zo uit dat ik juist een steuntje nodig heb en zijn het wijze, mededogende mensen. Dank, dank.
Die afsluitdijk was gisteren 75 jaar oud. Mijn gedachten gleden terug in de tijd. Naar hoe het trots op school werd verteld. Ik zat in Friesland op de lagere school (De Dorpsschool met twee juffrouwen, een deeltijd juffrouw, twee meesters en een hoofdmeester, die zelf ook 'gewoon' les gaf). Ik meen me te herinneren dat er vanuit Friesland een langer stuk was aangelegd. Dat voelde wel goed. Dat past ook wel bij kinderen om zich met een gedeelte te identificeren. Bij volwassenen en voetbalclubs is het leuk, maar het wordt eigenlijk kinderachtig als het serieus is. "Wij hebben dit gedaan, wij hebben dat gedaan...," met grote stem, terwijl vaak het aandeel beperkt was. Niet meteen onbelangrijk, maar ik bedoel beperkter dan de grootheid van de stem.
Dat lijkt me een hele klus zeker voor toen, toen alles er nog grijs soms sepia uitzag. Ik las ergens dat er zo'n acht doden bij zijn gevallen. Maar eigenlijk dwaalde ik nog verder terug in de tijd. Ik dacht dat die Zuiderzee er al sinds mensenheugenis lag. Uit deze artikelen blijkt dit pas in de vroege middeleeuwen gebeurd te zijn: Het ontstaan van de Zuiderzee en De vroege middeleeuwen.
Naar die kaartjes kan ik dan weer lang kijken en me proberen voor te stellen hoe het was. Wonderbaarlijk hoe snel mensen zich aanpassen en hoe wonderbaarlijk ook hoe snel een gegeven situatie als normaal en voor eeuwig beschouwd kan worden.
Nodig:
- het oude paspoort, waarin Quan en Yaika met pasfoto staan bijgeschreven
- mezelf
- pasfoto van mezelf (waar door bakkebaarden de aanzet van mijn oren moeilijk te zien is)
- Quan zelf
- pasfoto van Quan (die zijn haar heeft zitten zoals nooit, omdat zijn oren zichtbaar moeten zijn, terwijl dat bij mijn foto nauwelijks mogelijk is)
- identiteitskaart van Quan (omdat hij die een keertje nodig had omdat hij met oma mee ging naar zo'n pretpark bij Parijs)
- Yaika zelf
- pasfoto van Yaika (nog niet gemaakt)
- geld voor mezelf en voor de bijschrijvingen
- vorige keer moest ook de moeder erbij zijn, nu heb ik dat even niet gehoord, maar we doen het maar voor de zekerheid
De pasfoto's zouden we in het stadhuis, waar een soort tijdschriftenwinkeltje zit met een foto-iets, kunnen maken. Emke had het daar ook gevraagd. Ze maakten inderdaad pasfoto's geschikt voor het huidige paspoort. Toen ik daar vandaag was met Quan (gelukkig eerder dan volgende week, want dan hebben we de afspraak voor het paspoort) bleek dat ze voor kinderen geen geschikte pasfoto konden maken. Dat heb ik toen vervolgens ergens anders in de stad gedaan.
Ik vind het vreemd dat mijn oude nog niet verlopen paspoort niet een geldig document is om mijn kinderen opnieuw mee in te schrijven in het nieuwe. Ik vind het vreemd dat we met z'n allen moeten komen, terwijl ik dat een paar jaar geleden ook al eens heb gedaan. Ik vind het vreemd dat ze in het gemeentehuis geen pasfoto's van kinderen kunnen maken. En ik vind dat pasfoto gedoe vreemd. Waarom scheren ze niet in een speciale paspoort intakeruimte mijn hoofd kaal en nemen ze geen foto's van alle kanten van mijn naakte lichaam? Nu blijft dat toch een beetje gehannes met dat haar en die bakkebaarden, terwijl er toch regels voor zijn. Veel te veel gesjoemel en onduidelijkheid. Onzin natuurlijk deze laatste regels. Onzin dat pasfoto gedoe.
Dit is Jean Luc Ponty met een nummer van een nieuwe cd die in juli (of was het nu juni) wordt uitgebracht. Niet dat je er met deze kwaliteit wat aan hebt.
Vervolgens hebben we Nigel Kennedy geluisterd en gezien. Oef, die was wel heel goed en leuk en sympathiek (eerste indruk). Solomon Burke was te ver weg en de mensen die daar vandaan kwamen zeiden dat het geluid daar niet goed was. Achteraan wel, maar we zagen niets. Al di Meola had iets met zijn geluidsman en dat was nogal aanwezig. Te perfectionistisch?
Bedtijd.
Pasta met champignons, olijfolie, geitenkaas en knoflook samen op een bord (ik moet er toch een zin van maken) met gegrilde groene asperges met een smurrie van avocado's, tomaten, citroen en olijfolie en dit alles met peper en hier en daar ook zout.
Dit at ik toen het nog mooi weer was en uitgedroogd, nu zitten we weer aan de boerenkool (mnh).
Mediteren maakt opmerkzaam
Door onze redactie wetenschap
Rotterdam, 10 mei. Intensieve meditatietraining kan het opmerkingsvermogen versterken. Mensen die drie maanden lang in retraite waren geweest, met tien tot twaalf uur meditatieoefening per dag, bleken na afloop gemiddeld veel beter te scoren op een klassieke psychologische aandachtstest.
