26 Januari 07 - 22:17Volgens het NRC:
Den Haag, 26 jan. Het kabinet ziet af van de aankoop van Rembrandts portret van Catrina Hoogsaet. Omdat het kabinet demissionair is, is terughoudendheid gepast, zo besloot het kabinet vanmiddag.
Nou kan ik me niet herinneren hoeveel het nu moest kosten. Hebben we het over miljoenen? Het vreemde vind ik dat er nu ineens terughoudendheid gewenst is. Terwijl ik me niet kan herinneren dat er in belangrijkere zaken tot nu toe terughoudendheid gewenst is geweest
Dit typende bedenk ik me dat het in veel gevallen om geheugen gaat en bewijs er van. Andere lieden kunnen dat vaak veel beter. Ik zou dus nu moeten opzoeken welke beslissingen er afgelopen tijd genomen zijn waarin ook terughoudendheid gewenst was. De prijs van het schilderij kan ook handig zijn. Die prijs wetende zou het ook handig zijn om aan de hand van andere voorbeelden te kunnen zeggen of dit relatief (te) hoog is of eigenlijk niet of vooral dat het eigenlijk een financiele peuleschil is omdat er in andere gevallen over mensen en levens wordt beslist. Dat laatste zou een fijne conclusie zijn om het bovenstaande te bekrachtigen en waarom willen ze zich geen buil vallen bij de aankoop of wat willen ze doorschuiven? Hmmm. Ik zal me in de materie moeten verdiepen. Of niet, want anderen kunnen dat beter.
Update 22:22
De waarde van het schilderij wordt volgens een
ander artikel in de NRC tussen de vijftig en zeventig miljoen euro geschat.
- default -
-
§ ¶
15 Januari 07 - 07:51Vrijheid
Vrij van de eigen bedachte zelf. De bedachte zelf waardoor er een afgescheidenheid ontstaat, een hier en een daar. Een hier dat iets van daar wil, een hier dat boos is op een daar, een hier dat net doet alsof het kleine hier alleen bestaat.
Waar of wat is die zelf?
In het zitten kunnen de scheidslijnen wegvallen, geen hier en geen daar, alles is het.
Dit lijkt al heel wat dat gevoel van eenheid, maar eigenlijk is dit pas het begin (begin van zen-training). Want dat hebbende gerealiseerd, hoe met alles om te gaan, wat te doen?
Update: het citaat van de week op de
site van Kanzeon Zen Centrum Den Haag blijkt hier ook over te gaan, het lijkt in de lucht te hangen. Uiteraard wordt het hieronder veel beter weergegeven.
Omdat de link niet vast is plak ik het hier:
After we are born and have lived some years, we create a false separation between our self and others, beginning with mother and then with other people and the environment. We begin to identify our self as a separate individual.
As soon as we do that, we enclose and limit our self. We think of our self as residing in this body, maybe in the head.
We identify with this body or with our mind as who we are and create a false barrier or membrane, an invisible membrane that separates us from everything else—from earth, from sky, from other beings, human and non-human.
As soon as we do that, we create this inner “me” and that outer “not-me.” A lot of problems arise from this division, because anything considered not me or outside of the membrane poses the potential threat of destroying the “me.”
It’s like a bubble on the surface of the ocean. Anything that might puncture the very thin membrane that allows me to be a separate individual is a threat and is regarded with skepticism, paranoia, fear.
The important thing becomes maintaining this identity to be sure that “me” continues to exist in the form I’ve become familiar with, the known.
Allowing the membrane to break would be merging into the unknown, a state of just being, returning to original nature, which is expanded consciousness. All the past and all the future, all space and all time, are included right now, right here.
The ego fears this merging more than anything else in the world, because in that state the “me” disappears.
When there’s me-ness or ego, everything revolves around “me” and there is a tremendous self-centeredness or self-concern. We see our self and our life as extremely important. We see everything we do as the center of the universe, and all our problems are magnified.
The way to go beyond viewing the world from this narrow perspective is to expand consciousness, expand the mind, so there is no outside, no outer boundary, no membrane. Then there’s neither outside nor inside and everything is included.
What that takes is becoming very quiet, very still and quiet, and allowing the mind to expand in all directions simultaneously and infinitely. Nothing is excluded and you see everything as yourself. You’re not separated from it. Then the state of merging can happen all the time.
Uit:
Dennis Genpo Merzel
24/7 Dharma: Impermanence, No-Self, Nirvana
Journey Editions, 2001
P. 39 - 41
- default -
-
§ ¶
