Van Onder Naar Boven & vv

Dance with Life

Liberation is living each day without a place to stand or ideas about who we are. That's when we can dance with life.

Dennis Genpo Merzel in "The Path of the Human Being"

Zen River

Computerkronkel

Ik hoop dat de inbox van mijn bankrekening groot genoeg is (qua MB's) en dat er genoeg cijferruimte is, mocht eens de jackpot van de loterij aan mij toevallen.

Smokkelpizza

Makkelijk:
- Danerolles pizzabodem & tomatensmurrie
- jonge kaas
- serranoham
- bakje gesneden biochampignons
- half potje ontpitte groene olijven
- gesneden paprika
- blik artisjokharten
- uien
- knoflook
- oregano

Beter is het toch om het smokkelwaar te vervangen door zelfgepruts, dit was nu duidelijk de zwakke schakel.

Voor Robert:

Voor Dimitri

Soms kom je oude vrienden weer tegen via het internet, gewoon doordat ze je naam intypen bij Google. Is dat niet leuk!?

Atoommodel van Schrödinger, digitaal

Toen ik dit weekend naar kippen zat te kijken viel me hun niet vloeiende hoofdbeweging op. Het hoofd was daar of daar of keek links of rechts, maar daar tussenin was het hoofd niet. Een weinig analoge beweging die me ook doet denken aan het atoommodel van Schrödinger waarin elektronen een kans hebben op een bepaalde plaats voor te komen en dus ook op bepaalde plaatsen de kans hebben nooit voor te komen, terwijl ze daar logischer wijs wel soms moeten zijn om van de ene naar de andere plaats te komen, zoiets. Of heb ik dat laatste er nu ooit zelf bij bedacht. In ieder geval verplaatst die kippenkop zich schokkend snel van de ene naar de andere stand, zoals een vlieg die zich onzichtbaar snel omdraait als hij op het plafond landt.

Strijkijzer

Als ik 'm dan ook eens nodig heb dan heb ik 'm ook nodig, met stoom en al. En niet met water dat door het electrische compartiment stroomt. Dus uit elkaar gehaald, schoongemaakt, bewonderd hoe ze zo'n simpel apparaat toch nog slim in elkaar hebben gezet en in elkaar gezet. En hij werkt, heerlijk. Dan kan hij nu weer voor een half jaartje de kast in als het mee zit.

Zomer

Winter

Hmmmm

Ik had Emke vannacht plezieren kunnen doen door mijn bed uit te gaan voor de huilende Yaika. Maar ik lag zo lekker... .

Misschien...

... kan ik iemand ergens mee een plezier doen?

(Zolang mijn voorraad strekt)

Geldnoodverschijnselen

Dus ik loop naar het werk van mijn zusje toe en zie een man aan de open klep van een oude Mercedes staan, terwijl ik de dieselmotor als een diesel hoor lopen. Achterop de auto staat het jaartal 1972. Nu heb ik ongetwijfeld veel meer dingen onderweg gezien, maar dit viel me blijkbaar achteraf gezien op.

Terwijl ik al een tijdje bij mijn zusje in het posterverspreidingsbedrijf (PS) ben, komt er een man binnenlopen met een zwarte broek, stevige schoenen en een zwart T-shirt. Hij vraagt, terwijl hij druk doet en onophoudelijk snuift (alsof er ieder moment een lading stof uit zijn neus kan komen vallen) of wij hem acht en een halve euro kunnen lenen.
Hij vertelt dat hij voor een boor- en zaagbedrijf uit Ter Aa werkt. Dat is ook op zijn T-shirt te zien. En dat hij wilde wegrijden nadat hij geboord had en zonder zonder benzine staat. Hij vertelde er gelijk achteraan dat hij naar de Texaco in de stad was gelopen om met een jerrycan benzine (zei hij nou 'benzine'?) te halen, maar geld te kort was gekomen en tenslotte zijn autosleutels zou hebben achtergelaten om geld te halen ergens.
Dus vroeg ik hem of zijn collega's hem niet konden helpen. Maar die hadden ATV. "Jij dus niet?" En ook zei ik dat het dan maar een vreemd bedrijf vond, ze konden namelijk ook niet gebeld worden.

"Maar goed," zei ik, "laat dan maar zien waar je auto staat." Dus liepen wij naar zijn auto toe, die een stukje verderop stond. Ondertussen vertelde hij het verhaal weer.

(Waarom liep hij zonder jas? Waarom ging hij niet terug naar het opdracht adres? Waarom was hij niet vies? Waarom was hij helemaal naar de Texaco helemaal in de stad gegaan? Waarom had hij als enige geen ATV-dag en was geen van zijn collega's bereikbaar? Waarom had hij niets bij zich? Waarom kon hij eerst tanken zonder eerst te betalen voor die jerrycan? Waarom was hij geen ander geldvraagadres (bar, mensen, ijstent, snackbar) tegengekomen, maar liep hij een posterverspreidingszaak binnen? Waarom had hij geen GSM?
Waarom liep hij zo te snuiven? En zenuwachtig te doen?)

Ik was nog in de verwachting dat hij een busje zou gaan aanwijzen, maar wat doet hij? Hij wijst gewoon die Mercedes aan uit 1972! Dus ik begin te lachen om zijn werkauto en zeg dat het onzin is wat hij allemaal vertelt, want ik heb zojuist iemand anders met een open motorkap zien staan.
"Maar dat kan niet .... en als ik straks wel het geld heb gekregen dan zul je me zien langsrijden ... en als je me niet gelooft dan zul je het straks wel zien als iemand anders me wel geld heeft willen lenen en zo aardig heeft willen zijn ..."
(bis,bis)
Lachend liep ik terug naar de plaats waar mijn zus nog aan het werk was. Zo heerlijk ....

Prutweer ('stoer' verhaal)

Het was gisteren gigantisch prutweer om naar het strand toe te gaan. Harde wind en gigagolven. Heerlijk is het om zo de natuur te voelen. Vanuit de stenengeplaveide stad in de golven en de wind. We (ik en Pepijn) waren naar het eind van het havenhoofd gelopen, de rechter. Voor het laatste stuk moest je een sprint nemen tussen enkele golven door om bij het lichtbaken (de rode) te komen, waar achter je dan een beetje kon verschuilen tegen het direct geweld van de golven. Maar dan stond je wel zo nu en dan (telkens) in twintig centimeter diep water. Geen foto's mogelijk (tenzij onderwater camera).

Als een kind zo blij sprinten we tussen de metershoge golven door een rondje om het torentje. Doorweekt renden we weer tussen de golven door (ik voelde me een soort Papillon, die om van een eiland af te komen, ik geloof, na de zevende golf het water in moest gaan met zijn vlot, omdat hij anders zou worden teruggeworpen) terug naar wal. Daar zat een boze agent in zijn 'reddingsauto' mensen boos te gebaren terug te komen van het havenhoofd en ze tegen te houden erop te lopen, alsof zijn leven er van afhing.

Het is wel zo dat het gevaarlijk zou kunnen zijn, maar het gaf veel levensvreugde om zo door de elementen heen te struinen en op onze hoede te zijn voor overslaande golven. En ik snap dat als er iets gebeurt dat er dan een reddingsploeg hun leven moet wagen. Soms is het heerlijk om uit afgebakende betuttelende veiligheid van de stad te kruipen. Alsof het verkeer niet gevaarlijk is denk ik dan nu.

Wat waren we nat en wat werd het koud, vooral nadat we druipend een broodje bij Simonis hadden gehaald en nog een hagelbui over ons heen kregen.
Toen ik bijna thuis was heb ik Emke gebeld (Nokia 5200, spatwaterdicht) of ze het bad voor me wilde aanzetten. Ik kon nauwelijks de sleutel uit mijn broekzak halen en de deur openen. Ook kon ik nauwelijks de temperatuur van het bad voelen. Ondertussen kwamen er gedachten op over hoe je vroeger als je op school of weer thuis kwam met verklompte handen, je deze nooit boven de verwarming of al te snel op temperatuur mocht laten komen, omdat je dan winterhanden kon krijgen.

Ik hoop niet dat ik nu een winterlichaam heb gekregen.

Ik ben zo blij ...

... dat het gelukt is om die foto (gekregen van Koichi-san) bovenaan er zo in te krijgen.

(En dat aan de rechterkant uw commentaar ook zichtbaar is geworden).

Ter ontspanning

Via email: Michael Dragson

Petitie (via Merel)

"Het huidige asielbeleid kenmerkt zich door een gebrek aan humaniteit en rechtvaardigheid. Het is niet humaan om deze mensen die hier na al die jaren een bestaan hebben opgebouwd nu nog weg te sturen. Wij vinden dat er een fatsoenlijk en ruim pardon moet komen en dat uitgeprocedeerde asielzoekers die al langer dan vijf jaar in Nederland zijn, een verblijfsvergunning moeten krijgen."

Klik hier en teken, als u het met bovenstaande tekst eens bent.

(1131)

Spitskool met Zappa

Het eten was al bijna op toen ik nog besloot om toch maar een foto te maken, vandaar de geringe omvang van de maaltijd op bovenstaand bord.

Zet "Frank Zappa plays the music of Frank Zappa" aan en ook de waterkoker met water. Snijd ondertussen de spitskool in fijne reepjes, de champignons in kwarten, de aubergine in kwart schijfjes en het pak Quorn (stukjes) open.
Doe het kokende water in een pan met in dit geval snelkokende zilvervliesrijst en twee eieren (in de schil). Zet de kookwekker op vijftien minuten.

De champignons gaan samen met de aubergine en de Quorn en twee teentjes knoflook en wat zout in de wok, na er eerst wat lekkere olijfolie in te hebben voorverwarmd. Neurie mee met de gitaarsolo's. Niet gaan luchtspelen, want je handen heb je nodig en anders loopt het compacte schema spaak.

Neem een kom doe er een flinke scheut van weer die lekkere olijfolie in, met een scheut sushi-azijn (gezoet en gezout en gesmaakversterkt) en een schep Zaanse mayo, wat zout en knoflook.
Blijf ondertussen in die wok roeren, want die aubergines slurpen alle vocht en olie op. Af en toe een beetje water en olie toevoegen.
Roer ook de mayo-saus tot een mooie homogene substantie. Haal de eieren tussen de rijst vandaan en houd ze onder het koude water. Hak ze fijn na het schillen en doe dat in die homogene saus. Vervolgens gaat dit over de rauwe spitskool heen.
Roeren in de wok, ketjap manis naar smaak toevoegen. Prrrrring, rijst afgieten, met de deksel dicht op tafel zetten, de spitskool ook en als laatste de wok met inhoud. Geniet lekker van het eten en Zappa.

Met dank aan de Super Zappa Freak Buurman voor de muzikale omlijsting

Chatlag

chat·lag (de ~) 0.1 lichamelijke ongesteldheid door overmatig chatten bij (nachtelijk) computergebruik.

Van hondenpoep naar mensenpoep (voor een keertje)

Er zijn van die dingen waarvan je soms kunt denken dat het je nooit, maar dan ook nooit meer zal overkomen. Maar waarvan je ook weet dat het onvermijdelijk is en dat het altijd nog erger kan. Vanavond was het weer eens zover, een fractie van een seconde moet ik vergeten zijn om naar beneden te blijven kijken. Waarschijnlijk keek ik achteloos naar de omgeving of naar het verkeer. Om in de auto mijn vader, die met me meereed, de schuld te geven van de ondragelijke geur (waar hij op de heenweg al stiekum een voorproefje had laten ruiken) die nu toch wel heel asociaal aanwezig was.

Dan zit HET dus al in de auto. Plassen stampend, plempend, gras slepend, stoeprand schrapend, op het hek slaand met een schoen, cirkelde ik tierend,
maar ook wel lachend rond. Want terwijl ik dat aan het doen was werd ik gebeld door mijn bijna levenslange vriend Remco. Hem had ik eens poep in zijn haar gesmeerd uit een opengemaakte luier. Vervolgens ontkende ik dat ik het had gedaan, terwijl ik een stok met poep achter m'n rug hield.

De schoen staat nu op de deurmat geparkeerd. Misschien dat als HET is opgedroogd ik HET er makkelijker uit kan slaan of dat HET er dan vanzelf uitkraakt als ik een stukje loop.

Even inspelen op Marloes.

Lukraak eten klaarmaken is vaak het leukst en het lekkerst. Meestal heb ik wel een idee, maar de volgende keer is het weer een heel ander idee voor hetzelfde gerecht. Vaak heb heb ik wel een soort sfeer in mijn hoofd en probeer ik het eten zo te maken dat het bijvoorbeeld bij dat land zou passen, ook al zitten er Nederlandse ingrediënten in. Hoeveelheden zout en kruiden altijd naar smaak.

Bijvoorbeeld:
Lasagne
Pasta met knoflook, champignons en broccoli
Patat
Aardbeiensoep
Koude tomatensoep
Vis ("Japannig")
Een tortilla
Pasta met bloemkool en Quorn
Simpel
Vegetarische shoarma
Sushi
Zeewiersalade

Heerlijk om te vertellen:

Dertig kilo!
30 (kg)!