31 maart 2003
Florencia: ijs, koffie (ik liever jus), broodjes ei, vroeg, veelsoortige mensen, al jaren, ...
Vul maar aan...
27 maart 2003
26 maart 2003
Dit is geen foto, want
Dit is geen foto, want ik vind het te laat worden om nog foto's op de compu te zetten. Morgen misschien.
Vroeger...
...at ik wel eens een 'Rondo': zo'n hoge kleine ronde met spijs gevulde koek met een verkalkte teennagel erop gedrukt.
Rondjes van gedachten op een rond donkerzwart kussentje
Vanavond was tijdens het zitten mijn hoofd een vat vol vieze kleverige stroop. Ik bleef maar aan bepaalde gedachten over een gebeurde situatie hangen omdat ik dacht er nog iets van te kunnen maken, het liefst in mijn voordeel. En nog een rondje. En nog een rondje. Na drie kwartier kwam ik op het punt dat ik door had dat ik op een zwart kussentje zat. En ik bedacht me dat ik situaties alleen maar per direct zou aanpakken, in plaats van met een soort betoog waarin ik mezelf (welke mezelf eigenlijk?) op enige afstand zet. En dat was weer een rondje en vervolgens nog een rondje...
Proeven?
Het is natuurlijk onmogelijk om niet van het leven te proeven, ik doe het met grote teugen als vanzelf. Ik sta hier niet altijd bij stil. En soms, maar ook heel vaak niet, vraag ik me af waarom het zo is zoals het is.
Gedachten voor het slapen (op papier geschreven, zojuist overgetypt en veranderd)
Als ik zo de wereld om me heen bekijk, bedenk ik me wat een voorrecht het is om vredig te kunnen gaan slapen. Het is zo'n geluk dat ik er bijna niet van durf te proeven. Terwijl ik dit schrijf slapen Emke, Quan en Yaika. Emke is volwassen, Yaika is slechts drie maanden. Quan, dat mannetje van dik tweeeneenhalf jaar begrijpt al een heleboel. Ik ben zo blij dat hij onbelemmerd van zijn leven kan genieten. Dat wij de mogelijkheden hebben om hem te geven wat nodig. Dat hij zich altijd veilig en thuis kan voelen.
Wat een verdriet moet het zijn als je dit je kinderen niet kunt bieden. Uiteraard denk ik aan oorlogsomstandigheden waarin je de hele nacht opgeschrikt kunt worden door 'gevaarlijke' geluiden (met eventueel ernstige gevolgen). Dat zijn andere geluiden dan roepende, schreeuwende, lachende mensen, sneuvelend glas, piepende banden. Ook denk ik aan ouders die hun kinderen niet genoeg eten kunnen geven. Wat een doordringend hongergeluid moet dat zijn.
Ik zit, ik weet niet waarom, op dit plekje van de wereld waar ik de tijd heb om dit zo op te schrijven.
Bij iedere zin die ik opschrijf kan ik vraagtekens zetten. Is het wel zo wat ik schrijf? En als ik er beter naar kijk?
Of verder doorvraag?
Naast mijn bed staan drie dingen waarop ik de tijd kan zien, slechts één daarvan heeft een alarm. Dat rechtvaardigt voor een groot deel zijn aanwezigheid. Ik denk dat er behalve deze drie nog drie voorwerpen op deze zolder zijn waarop ik de tijd kan aflezen. Twee daarvan hebben alarm. Dat vermindert het bestaansrecht van de eerste. Ik wil hiermee de overvloedigheid aangeven waarin ik leef (en dan denk ik dat ik nog gematigd ben).
Tja...
24 maart 2003
Truckjes
Miljoenen truckjes om 'afleidingen' afleidingen te laten worden. Om afleidingen mijn leven te laten leiden. En dat is dichterbij dan ik denk.
21 maart 2003
Triest
Je zou maar in een vuurzee wonen... , of vlakbij... , of op deze wereld.
Veel afgeleid
Gisteravond schreef ik:
Wat een heerlijk gevoel om beter te zijn! Wat een fitheid, wat een energie, wat een zin! Om dit vervolgens allemaal te steken in uren zappen en surfen. Dit is niet (helemaal) waar, maar ik ben wel snel afgeleid door mijn gedachten. Naar bed gaan heeft me tot nu toe een uur en een kwartier gekost, in plaats van een kwartier. Minstens twintig excusen (ik heb ze niet geteld) heb ik gebruikt om mijn routineuse ingevingen hun gang te laten gaan. "Nog één keer op en neer zappen" of "nog even die site bezoeken" of "nog even het allerlaatste nieuws checken" of "nog even kijken of ik nog wat wil snoepen". Ik bedenk me net dat ik in plaats van 'of' beter 'en' kan gebruiken. En dus "nog even die pukkel inspecteren en andere oneffenheden" en "nog even wat schrijven" en ook "nog even wat lezen". Meestal val ik dan wel in slaap. Ik ben nu een uur en bijna een half uur verder.
Welterusten.
Natuurlijk eerst nog even lezen.
20 maart 2003
Eten
Het is toch een ongewone werkdag geworden. Bij aankomst in het huis, dat wordt verbouwd, waren de slopers een nieuwe sloopronde gestart: teveel troep, teveel stof en teveel in de weg lopen. Wij zijn boodschappen gaan doen voor de aan te leggen cv-installatie en hebben het aanstaande huis van een volgende klant bezocht.
Wij leven van de verschillende smaken van mensen. Vaak, maar ook vaak niet, verbouwen we badkamers die eigenlijk nog goed zijn, maar niet de juiste kleur of inrichting. Hetzelfde geldt ook voor keukens, vloeren en deuren en nog veel en veel meer, jôh. Soms is alles zelfs nog nieuw. Zonde, maar ik eet er van.
Ondanks ...
... alles gewoon een werkdag. Daar gaan we (weer).
19 maart 2003
15 maart 2003
Leven!
Na drie weken (op twee dagen na) ben ik weer van de bank af. Ik krijg weer fut. Hmmm, het woord 'fut' ziet er uit als volkomen futloos, suf. Ik wil geen fut krijgen, dat ziet er niet uit. Het klinkt ook als een soort DAF. Ik krijg weer energie, leven!
14 maart 2003
Verbal Jam columns toegevoegd.
Verbal Jam columns toegevoegd.
10 maart 2003
Versaaiing
Ten gevolge van durende ziekte (inmiddels weer holteontsteking?) lijd ik aan versaaiing.
Ook lijd ik aan twijfel: moet ik aandringen op antibiotica (zou dat helpen?), terwijl de dokter aandringt op geduld?
Straks is de bank versleten!
06 maart 2003
Ik woon nog steeds op
Ik woon nog steeds op de bank, dat is bijna twee weken.
05 maart 2003
De bank
Op deze bank lig ik alweer een dikke week te stinken. Ook 's nachts slaap ik op deze bank. Een vereiste toen we 'm kochten was dat we er op moesten kunnen liggen. Alleen op je buik liggen is minder (samen op je buik liggen is nog minder), want hij is te kort.
Volgens Aardse wijsheid - een online orakel:
Maak vrienden.
Ze zijn uw tweede ik. Voor een vriend zijn alle vrienden goed en wijs. Wanneer u met hen bent, loopt alles goed af. U bent net zoveel waard als anderen willen en zeggen dat u bent, en de weg naar hun mond loopt door hun hart. Niets betovert als een dienst voor anderen en de beste manier om vrienden te krijgen, is door zich als een vriend te gedragen. Het meeste en beste van wat we hebben, is afhankelijk van anderen. U leeft met vrienden of met vijanden. Maak er iedere dag één, zo niet als vertrouweling, dan tenminste als aanhanger. Maak de juiste keuzes, en er zullen er een paar overblijven, die u kunt vertrouwen.
Zie ook Mikzlog.
01 maart 2003
Uit de Trouw:
Kinderarbeid/De westerse illusie van de verantwoorde tapijtjes.