Van Onder Naar Boven & vv

Teken van leven

Effe kijken hoe ik dit ga opschrijven.
Afgelopen weekend na het etentje en na het voetbal, zat ik nog even TV te kijken. Normaal hebben we een TVtje van 35x25, vraag me niet naar de diagonale inch-maat, maar nu hadden we een joekel geleend, voor DE voetbal, van een meeetende vriend en vriendin. De TV vanuit hunnie slaapkamer; voor de grap noemden we het zijn trek-TV. Nu moet ik niet ranzig worden want dat was niet de bedoeling van dit stukje.
Maar goed, aan het eind van die leuke avond lag ik nog een beetje na te genieten van het grote beeld en slechts twaalf netten waarvan de helft ruis. En zo zat ik ineens naar Paul McCartney te kijken. Ik zat te kijken hoe hij het deed en liet mijn gedachten de vrije loop. Zo'n oud hoofd, maar zo mooi om naar te kijken, een stuk beter dan het glad gestreken hoofd van Nogwat Douglas. Zo veel leven en zoveel echtheid. Ook zijn stem die het niet helemaal leek te trekken en zijn gewissel van gitaar en piano (die op begeleidende wijze werden gespeeld). De muziek vind ik eigenlijk nog steeds jengelig, met die herhalende refreinen.

God, wat komen er veel gedachten in me op. Over dat ik liever naar de Stones luisterde en nu eigenlijk ook nog steeds als ik de wereld in twee groepen zou verdelen. Gelukkig is er nog meer muziek, maar van de Stones heb ik heeeeel veel en van de Beatles twee singeltjes. Het klinkt nu ook net alsof ik heeeeel oud ben, maar dat valt wel mee. Voor de liefhebbers: 35. Vroeger was dat onnoemelijk oud. Toen mijn vader zo oud was, was ik vijftien.

Maar goed we hadden het over Paul (1942) en de gedachten die bij me opkwamen. Ik zat me voor te stellen hoe een invloed hij heeft gehad op de mensen. Hoe onbezonnen dat misschien is begonnen. En over de hoeveelheden geld. En ook nog over of hij het wel echt was. En over zijn vroegere vrouw (vegetarisch, denk ik dan) en over zijn huidige vrouw (been). En over wat er nog overblijft alles je alles financieel kan veroorloven. En je dan toch ouder wordt en dan toch dood gaat. Waar doe je het dan voor? Wat hep het dan voorn nut enzo? Wat blijft er dan nog anders over dan er gewoon te zijn en anderen van dienst te zijn, voor de mensen die er reeds zijn, maar ook voor de mensen die nog moeten komen. En wat is dan nog het belang van veel zaken.

Nu zijn dit niet superspeciale gedachten, maar van tijd tot tijd is het fijn om met beide benen hier op de grond te staan. En prachtig om te zien hoe mensen ter inspiratie kunnen zijn door er gewoon te zijn (terwijl ik niet eens van hun muziek houd). Zo inspireerde me zijn oude hoofd en zijn inzet (T-shirt tegen de landmijnen, waar zijn huidige vrouw mee bezig is). Zijn inzet voor .... . Haha waarvoor eigenlijk? In mijn gedachten zet hij zich in voor allerlei goede doelen, maar als ik er nu zo eerlijkheidshalve over nadenk, zal ik eerst moeten googlen. Ja, gewoon die uitstraling.

Zo makkelijk om "goede" inzichten te hebben zo moeilijk er naar te leven. En dan heb ik het natuurlijk niet over hem, want daar weet ik eigenlijk niet zoveel vanaf, maar over mezelf en mijn dagelijkse afglijden, wegslippen, in slaap vallen. Wat kan het toch soms moeilijk zijn om wakker te blijven, maar gelukkig word ik overal gewekt. (Besluit ik op positief).

Tralalalallalalala.

Posted by PK at 28 juni 2004 23:57 | TrackBack