Zal het ze weer lukken om iets onverklaarbaars, iets onbegrijpelijks op logische wijze vatbaar te maken, de schuld weg te schuiven en te leggen in omstandigheden waar ze niets aan kunnen doen, om te bedenken hoe ze het anders zouden kunnen doen, zodat ze er geen deel aan hebben en het niet hier hoeven mee te maken en niet naar zichzelf hoeven te kijken. Dan kunnen ze vervolgens weer lekker doorgaan met dromen totdat ze weer opgeschrikt worden.
Zal het ons weer lukken om iets onverklaarbaars, iets onbegrijpelijks op logische wijze vatbaar te maken, de schuld weg te schuiven en te leggen in omstandigheden waar we niets aan kunnen doen, om te bedenken hoe we het anders zouden kunnen doen, zodat we er geen deel aan hebben en het niet hier hoeven mee te maken en niet naar onszelf hoeven te kijken. Dan kunnen we vervolgens weer lekker doorgaan met dromen totdat we weer opgeschrikt worden.
Zal het me weer lukken om iets onverklaarbaars, iets onbegrijpelijks op logische wijze vatbaar te maken, de schuld weg te schuiven en te leggen in omstandigheden waar ik niets aan kan doen, om te bedenken hoe ik het anders zou kunnen doen, zodat ik er geen deel aan heb en het niet hier hoef mee te maken en niet naar mezelf hoef te kijken. Dan kan ik vervolgens weer lekker doorgaan met dromen totdat ik weer opgeschrikt word.
Posted by PK at 18 januari 2004 21:53 | TrackBackWaarom schuld?
(moet je horen van wie het komt)
Ik heb me dat vaak honderden keren afgevraagd. Ik probeer dan van alles goed te doen maar de meerderheid verklaard me voor gek. Leef toch voor jezelf wordt je geleerd. Zelfs op sociale opleidingen is dat de ondertoon die je wordt meegegeven.
Als je mét iedereen probeert te leven en het beste wilt voor alles en iedereen en nadenkt over wat concequenties zijn van daden is het niet goed. Nee leef maar lekker voor jezelf en wees maar lomp zodat je op die manier respsect afdwingt bij anderen. Dát wordt je geleerd. Ik snap wel waarom Nederland verkloot wordt. En als er iets ergs gebeurd kunnen scholen zoals de mijne weer onschuldige slachtoffers gaan spelen onder het motto 'waar moet het heen met de wereld'.
Schijtziek word ik van dat schijnheilige gedoe want als het in de vergetlheid is geraakt zijn het allemaal een stelletje schoften, al die schijnheiligen.
Zelf ben ik waarschijnlijk ook geen lieverdje maar waarom ben ik raar omdat ik voor anderen denk. Te perfectionistisch noemden ze dat op school. Boos!
Wat bedoel je, Liesan?
Posted by: Pascal at 19 januari 2004 19:45gewoon waarom schuld? maakt dat iets uit dan?
(en ik ben er net zo goed mee bezig dus ik moest eigenlijk mijn mond houden)
maar misschien had ik het stukje niet goed begrepen :)
Posted by: Liesan at 19 januari 2004 23:54Omdat ik overal om me heen mensen verklaringen hoor geven (o.a. door de schuld aan iets geven). In de kranten, op de TV, door collega's, bekenden.
Posted by: Pascal at 20 januari 2004 07:28Ok dan had ik het stukje niet helemaal goed begrepen, of niet in het juiste perspectief gezien U mag mijn reactie als ongeschreven beschouwen
Posted by: Liesan at 20 januari 2004 20:25Nu maak je me nieuwsgierig.
Posted by: Pascal at 20 januari 2004 20:30En dan de kwestie Rob O. Laat ook eens iemand aftreden die het als baas jarenlang voor zijn mensen verziekt!
We zijn tegen roken, prostitutie en dat soort voorspelbare dingen, maar tegen veel venijniger dagelijkse ongemakken wordt niet opgetreden. Machtsmisbrukers kunnen jarenlang ongestraft hun gang gaan.
Trouwens, even iets anders....,wat is je favoriete Europese stad?
Een paar jaar geleden schreef iemand een boek dat heette "Random Acts of Kindness". Ik probeer daarnaar te leven.
http://www.actsofkindness.org/
Maar aan de andere kant van het spectrum zijn de "random acts of violence". Er zijn geen verklaringen en in mijn gevoel, geen schuldigen. Ik zie deze dingen als iets uit de dierenwereld, en sommigen van ons, door wat voor omstandigheden dan ook, zijn nooit boven "beestachtig" gegroeid. Dat kost onschuldigen soms het leven.
Ik woon al jaren in the USA en ben misschien meer gewend aan geweld. Elke avond horen wij hier de politie helicopter rond razen en ik ken persoonlijk drie mensen die moordenaar werden. En twee mensen die daar het slachtoffer van werden. Ik vind het allemaal vreselijk. Maar ik zie het als tekenen van hoe onze samenleving nu is.
In Holland gebeurden de dingen later dan in de USA. Vroeger was het 20, 10, 5 jaar later. Nu is het misschien maar maanden of dagen. De wereld is klein geworden. En nu, met generaties die opgroeiden met verknipte TV beelden, geen ouderlijk toezicht en de dwang te consumeren om "erbij" te horen - wat verwachten wij?
Alleen maar lieve mensjes die "random acts of kindness" praktizeren?
De moordenaars zijn aan de andere kant van de munt..
Posted by: Astrid at 22 januari 2004 07:54@ bedankt voor je reactie, voor mij in de morgen. Ja, precies die zelfde munt. Later bekijk ik de link.
Posted by: Pascal at 22 januari 2004 08:01