Nu ben ik bang voor een soort ondergang.
Ik hoor de vliegtuigen over vliegen terwijl ik in bed lig. Ik denk over hoe dit allemaal kan doorgaan. Chaos. Mensen die alles opeten, alles kapot maken. Sirenes.
Bang om te verliezen. Om kinderen op deze wereld te hebben 'neergezet', gekregen. Zo onschuldig zo lief. Emke ook zo lief, zo lekker aan het slapen. Bedrijven en alles verslindende bedrijvigheid. Het is twaalf uur op mijn wekker. Auto's, brullende mensen. Gelukkig heb ik Emke, Quan en Yaika. Maar wat heb ik? Iets tijdelijks, iets vluchtigs.
Zooeeeffff, dag leven.
Posted by PK at 09 september 2003 18:17 | TrackBackLeef je dromen.... droom niet je leven!
Posted by: Neneh at 09 september 2003 20:56Ik vind de wereld soms heel naar en verlang naar een plek waar het rustig en schoon is en iedereen aardig is voor elkaar. Wij mensen maken elkaar en de wereld kapot. Hoe lang het nog duurt weet ik niet, maar het gat in de ozonlaag groeit gestaag, net als de vuilnisbelten en al het illegale gestorte afval. Ik ga hier maar niet te lang bij stilstaan geloof ik, Neneh heeft gelijk, je moet je dromen leven.
Posted by: Aukje at 10 september 2003 20:37Door af en toe stil te staan bij dit soort dingen, krijg ik meer waardering voor het leven en voel ik dat ik leef!
Ik leef!
En met het gat in de ozonlaag ging het toch ook weer iets beter???
Posted by: Chantalle at 11 september 2003 16:45Als je te lang nadenkt word je gek!
Posted by: Šulū at 11 september 2003 22:34Alles wat eeuwig duurt gaat vervelen. Vermoed ik tenminste. Trouwens, doemdenken doen mensen al heel lang en alles draait nog gewoon door. De wereld heeft volgens mij meer veerkracht dan we zouden denken. Hoop ik tenminste.
Bovenstaande tekst op een delftsblauwe tegel zetten en boven de haard hangen. Dagelijks lezen.