Rijdend op de fiets naar huis zag ik een portemonnee liggen. Meestal laat ik verloren voorwerpen liggen (dan kan de verliezer ze makkelijker terugvinden). Ik dacht dat ik een portemonnee beter naar het politiebureau kon brengen. Ik draaide om en toen ik afstapte bewoog de portemonnee: gefopt! Ik lachen, en de jongentjes lachen en balen, want het touwtje knapte. Ik was in m'n hum over deze Oudhollandse speelpret. Dat beursjetrek nog bestaat in dit tijdperk van beeldbuizen en monitoren.
Vervolgens zag ik zo'n rubberslangetje over het fietspad liggen en zoals ik vroeger ook deed heb ik de telling gefopt: zoveel fietsen en een éénwieler. Als meer mensen dit doen dan rijden er gewoon minder mensen, als iedereen het doet blijkt straks het fietspad onrendabel. Natuurlijk gebruiken ze wat statistiek, zoveel grappenmakers, zoveel vermijders, zoveel oma's die hun voorwiel niet kunnen optillen. Uit.
Niet een paar keer heen en weer gefietst?
Posted by: ErHa at 18 mei 2003 13:48Jippie, dat had nog meer leven gegeven!
Posted by: Pascal at 18 mei 2003 20:14