Terwijl ik net naar huis toe liep (ik was op de Grote Markt geweest onder andere bij de Zwarte Ruiter, ronddolend in herinneringen. Gegeten met B., die ik tegenkwam) moest ik denken aan de sfeervolle fietstochten van Merel Roze. Zelf vind ik het leuker om te lopen omdat ik dan meer van de omgeving proef. Misschien komt dat omdat ik snel fiets, terwijl ik me bij haar een soort slingerend weggedrag voorstel. Ik weet trouwens helemaal niet of ze het leuker vindt om te lopen of te fietsen. Maar ik vind het nu leuk om te denken dat zij dagen ronddwaalt op haar fiets. Lopend kunnen mensen je wat vragen ("ik ben sinds een week dakloos geworden, heeft u..."), kan ik een winkel ingaan, iets vragen, iets kopen. Lekker bagageloos, alleen mezelf.
Toen ik thuis kwam kwam ik erachter dat ik op de fiets was.