"Wanneer de wilde vrouw een idee heeft zegt de vriend of minnaar nooit: 'Nou, ik weet het niet... dat lijkt me dom (te hoog gegrepen, niet uitvoerbaar, duur et cetera).' Een goede vriend zal dat nooit zeggen. In plaats daarvan zegt deze misschien ... 'Ik weet niet of ik het begrijp. Vertel me eens hoe je je dat voorstelt. Vertel me eens hoe het werkt.'
Een minnaar/vriend hebben die jou als een levend groeiend criatura beschouwt, net zozeer als de boom uit de grond, of een ficus in huis, of het rozenbed buiten in de zijtuin... een minnaar en vrienden hebben die jou zien als een echte levende ademende entiteit, een die menselijk is maar ook gemaakt van heel mooie en sappige en magische dingen... een minnaar en vrienden die het criatura in jou steunen... dat zijn de mensen die je wilt ontmoeten. Ze zullen je leven lang de vrienden van je ziel zijn. Het voorzichtig kiezen van vrienden en minnaars, en leermeesters niet te vergeten, is van essentieel belang voor het je bewust blijven van, en intuïtief en verantwoordelijk blijven voor, het gloeiende licht dat ziet en weet."
Uit "De Ontembare Vrouw als archetype in mythen en verhalen" van Clarissa Pinkola Estés, blz. 121
Posted by PK at 29 april 2003 23:32 | TrackBack