Het is natuurlijk onmogelijk om niet van het leven te proeven, ik doe het met grote teugen als vanzelf. Ik sta hier niet altijd bij stil. En soms, maar ook heel vaak niet, vraag ik me af waarom het zo is zoals het is.
Posted by PK at 26 maart 2003 08:24Onderstaande comments heb ik overgeplakt:
Posted by: Pascal at 06 april 2003 22:01Waarom niet?
Posted by: Uniquehorn at 06 april 2003 22:02Omdat ik leef. Het woordje 'natuurlijk' maakt het wel stellig. "Is het mogelijk om niet te proeven?", vraag ik me nu af. Voor mij is het moeilijk, het wordt dan zo dierlijk. Eten zonder proeven. Eerst proeven dan eten?
Ik zou me wel kunnen bedenken dat ik niet alles proef.
Ik kan het woord bijna niet meer horen. 'Proef' klinkt als een soort poef met motorgeluid.
Of bedoel je: "Waarom niet van het leven proeven?"
Of bedoel je: "Waarom sta je hier niet altijd bij stil?"
Nee, ik reageerde op je "vraag ik me af waarom het zo is zoals het is"
waarom zou het niet zo zijn?
Omdat dingen soms zo onwerkelijk kunnen overkomen. Als ik door mijn raam naar buiten kijk, dan is bijna alles wat ik zie door mensenhanden gegaan. De (groene) natuur is weggeplaveid door menselijke natuur.
Ergens anders op de wereld zitten mensen oorlogje te spelen. En dan zeg ik nu "ergens anders", maar het gebeurt ook in de supermarkt of ik tegen m'n moeder (gisteren, niet altijd).
Inderdaad het is zo als het is. Maar soms blijken dingen veel anders te zijn dan dat ik ze zag. Dit wetende vraag ik me af wat ik nu dan wel zie, hoor, voel, etc..
Ik denk dat als dingen onwerkelijk overkomen dat ik dan meer werkelijkheid zie dan dat ze werkelijk overkomen.
Ikke weet niet waarom het niet zo zou zijn, maar waarom het wel zo is vind ik soms zeer wonderbaarlijk.
Veel technische dingen vind ik wonderbaarlijk, wat een vernuft. Of als de ziekenwagen uitrukt (met gevaar voor de inzittende hulpverleners). Of als er op een verjaardag een huis vol mensen ontstaat. Of als er mensen het leuk vinden om op bezoek te komen of ons te ontvangen. Of als er weer een dikke hondendrol voor de deur ligt. Of als op een dag een zenpriester uit Japan die voor het eerst in Nederland is, op een zolderkamertje in Den Haag een 'Eye-opening Ceremony' doet. Maar vooral wonderbaarlijk vind ik het ontstaan van nieuw leven, de geboorte van Quan en Yaika.
Heb ik eigenlijk antwoord gegeven, moest ik eigenlijk antwoord geven of was jouw vraag meer bedoeld om mij te prikkelen?